Εμφράξεις – Ένθετα

Η τερηδόνα είναι η νόσος που προσβάλει τους σκληρούς ιστούς του δοντιού, δηλαδή την
αδαμαντίνη και την οδοντίνη.
Προκαλείται από τα οξέα που παράγονται από τα μικρόβια του στόματος, όταν αυτά μεταβολίζουν
τους υδατάνθρακες (τη ζάχαρη) από τις τροφές μας.

Τα οξέα διαλύουν την οδοντική ουσία και δημιουργείται μια κοιλότητα, η οποία μεγαλώνει όσο δεν αντιμετωπίζεται.
Η ζημιά που προκαλεί η τερηδόνα αντιμετωπίζεται με τις εμφράξεις (σφραγίσματα).

Τα συνηθέστερα υλικά εμφράξεων είναι το αμάλγαμα (μεταλλικά σφραγίσματα) και η
ρητίνη (λευκά σφραγίσματα).

Αμάλγαμα

Το αμάλγαμα έχει χρησιμοποιηθεί για πολλές δεκαετίες με πολύ καλά αποτελέσματα. Παρέχει μεγάλη αντοχή
και πολύ καλή προστασία από επανατερηδονισμό.

Έχει όμως το μειονέκτημα της δυσάρεστης εμφάνισης, συχνά αποχρωματίζει το δόντι και διαφέρει σε ελαστικότητα
από το δόντι κατά τη μάσηση, με αποτέλεσμα συχνά κατάγματα του δοντιού. Επίσης περιέχει υδράργυρο.

Ρητίνη

Η ρητίνη είναι πιο σύγχρονο υλικό. Παρέχει άψογο αισθητικό αποτέλεσμα, έχει πολύ καλή βιοσυμβατότητα
και παρόμοια συμπεριφορά με το δόντι κατά τη μάσηση, προστατεύοντάς το από κατάγματα.

Έχει όμως μικρότερο χρόνο ζωής, σχετικά μικρή σταθερότητα στο χρώμα και αμφισβητήσιμη πρόσφυση με το δόντι,
με αποτέλεσμα συχνότερους επανατερηδονισμούς και ανάγκη συντομότερης αντικατάστασης της έμφραξης.

Ευτυχώς οι εμφράξεις από ρητίνη μπορούν να διορθωθούν χωρίς να χρειάζεται να αντικατασταθεί όλο το σφράγισμα.
Οι όποιοι περιορισμοί αντισταθμίζονται με καλύτερης ποιότητας ρητίνη και αυστηρή εφαρμογή των ορθών τεχνικών.

Όταν ισχύουν αυτοί οι όροι, η ρητίνη γίνεται το υλικό επιλογής για τις περισσότερες εμφράξεις τόσο στα μπροστινά
όσο και στα πίσω δόντια, με πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα.

Τι είναι τα ένθετα ρητίνης και πορσελάνης;

Όταν η τερηδόνα έχει καταστρέψει μεγάλη έκταση ενός οπισθίου δοντιού, τότε η λύση του ενθέτου είναι πιο ενδεδειγμένη.
Το ένθετο κατασκευάζεται στο εργαστήριο και συγκολλάται στο δόντι στην επόμενη συνεδρία.
Το υλικό που χρησιμοποιείται είναι ενισχυμένη ρητίνη ή πορσελάνη.

Πλεονεκτήματα των ενθέτων

Τα ένθετα έχουν πολύ μεγαλύτερη αντοχή από το σφράγισμα ρητίνης και σταθερότητα χρώματος σε βάθος χρόνου,
ενώ προστατεύουν το δόντι από κατάγματα. Χρειάζεται ελάχιστη παρασκευή του δοντιού, οπότε δεν χάνεται πολύτιμη
οδοντική ουσία — γι’ αυτό θεωρούνται μια αποτελεσματική συντηρητική λύση αποκατάστασης.

Χωρίς τα ένθετα, περιπτώσεις μεγάλης απώλειας δοντιού θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν με στεφάνη (θήκη),
μια πιο παρεμβατική τεχνική με μεγαλύτερο κόστος, και πιθανώς ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση) και ανασύσταση με άξονα.

Επένθετα

Όταν επιβάλλεται να καλυφθούν και τα φύματα του οπισθίου δοντιού, τότε μιλάμε για επένθετο.
Η τεχνική κατασκευής και οι ιδιότητές του είναι οι ίδιες με του ενθέτου.