Ουλίτιδα

Η χρόνια ουλίτιδα είναι η φλεγμονή των ούλων εξαιτίας της άθροισης
μικροβιακής πλάκας στα δόντια και κυρίως στο σημείο ένωσης δοντιών και ούλων,
δηλαδή στην ουλοπαρειακή αύλακα.

Τα ούλα είναι κόκκινα, πρησμένα και ματώνουν.
Μπορεί να ματώνουν στο βούρτσισμα, στο δάγκωμα κάποιας σκληρής τροφής ή και από μόνα τους.

Στην ουλίτιδα συνήθως υπάρχει και τρυγία (πέτρα).
Η πέτρα μπορεί να βρίσκεται πάνω στα δόντια (υπερουλική) ή μέσα στα ούλα
(υποουλική τρυγία).

Στο στόμα μας έχουμε εκατοντάδες διαφορετικά μικρόβια, που αποτελούν τη φυσιολογική του χλωρίδα,
όπως αυτή εξελίχθηκε και εμπλουτίστηκε από τη γέννησή μας ως την ενηλικίωση.

Η μικροβιακή πλάκα σχηματίζεται από την άθροιση αυτών των μικροβίων πάνω στα δόντια.
Τα μικρόβια συγκολλώνται μεταξύ τους με συστατικά του σάλιου, υπολείμματα τροφών και προϊόντα που
παράγουν τα ίδια, όπως πολυσακχαρίτες.

Η διαδικασία αυτή ξεκινά αμέσως μετά το βούρτσισμα πάνω στις καθαρές επιφάνειες των δοντιών.
Γι’ αυτό είναι σημαντικό να βουρτσίζουμε τα δόντια μας 1–2 φορές την ημέρα και κυρίως
μετά τα γεύματα.

Αν κάποιες επιφάνειες δεν βουρτσίζονται σωστά, σε περίπου δύο εβδομάδες η πλάκα οργανώνεται
σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορεί πια να απομακρυνθεί με το βούρτσισμα και προκαλείται ουλίτιδα.

Την καλά οργανωμένη μικροβιακή πλάκα μπορεί να την αφαιρέσει μόνον ο οδοντίατρος,
καθαρίζοντας τα δόντια με υπέρηχο και ειδικά ξέστρα.

Η υπερουλική και η υποουλική μικροβιακή πλάκα ενασβεστιώνονται από το σάλιο και σχηματίζουν
την τρυγία (πέτρα). Αυτό συμβαίνει σε περίπου τρεις εβδομάδες από τον σχηματισμό της πλάκας.

Η υπερουλική πέτρα είναι σχετικά μαλακή και ανοιχτόχρωμη.
Τα δόντια στα οποία αθροίζεται κυρίως είναι τα κάτω πρόσθια και οι άνω γομφίοι,
γιατί εκεί εκβάλλουν οι σιελογόνοι αδένες.

Η υποουλική πέτρα εντοπίζεται σε όλα τα δόντια, είναι σκληρότερη και σκουρόχρωμη,
λόγω συστατικών του αίματος που περιέχει.

Η ίδια η πέτρα δεν προκαλεί φλεγμονή επειδή δεν περιέχει ζωντανά μικρόβια.
Δημιουργεί όμως μια αδρή επιφάνεια που παγιδεύει καινούργια μικροβιακή πλάκα,
γι’ αυτό πρέπει να την αφαιρούμε.

Η πρώτη ένδειξη ουλίτιδας είναι όταν τα ούλα ματώνουν στο βούρτσισμα.
Τότε πρέπει να βουρτσίζουμε πιο συχνά και πιο προσεκτικά.

Αν τα ούλα ματώνουν πολύ, ξεπλένουμε ενδιάμεσα και συνεχίζουμε να βουρτσίζουμε άφοβα.
Έτσι μειώνουμε τη φλεγμονή και σε 2–3 ημέρες βλέπουμε σημαντική βελτίωση
(λιγότερο μάτωμα, λιγότερο πρήξιμο, μικρότερη ευαισθησία).

Η χρήση στοματικού διαλύματος με χλωρεξιδίνη βοηθά επίσης στη μείωση της φλεγμονής
και είναι μια καλή προετοιμασία μέχρι να επισκεφθούμε τον οδοντίατρο.

Η ουλίτιδα θεραπεύεται με απομάκρυνση των μικροβίων, δηλαδή της οδοντικής πλάκας,
και αφαίρεση της τρυγίας (πέτρα). Αυτό γίνεται από τον οδοντίατρο με υπέρηχο
και ειδικά ξέστρα.

Αφαιρείται η υπερουλική τρυγία (η εμφανής πέτρα) αλλά και η υποουλική τρυγία που βρίσκεται μέσα στα ούλα.
Αν τα ούλα και τα δόντια είναι ευαίσθητα, γίνεται τοπική αναισθησία.

Μετά, το στόμα αισθάνεται καθαρό και ανακουφισμένο. Τα ούλα επανέρχονται σε 7–10 ημέρες
στην υγιή τους κατάσταση, με τη σωστή καθημερινή φροντίδα.

Ο οδοντίατρος θα δώσει οδηγίες για σωστό βούρτσισμα,
μεσοδόντιο καθαρισμό και τη χρήση στοματικού διαλύματος, αν κριθεί απαραίτητο.

Στην ουλίτιδα δεν παίρνουμε αντιβίωση.

Μια βασική διαφορά στην ουλίτιδα είναι ότι η μάζα των μικροβίων είναι αρκετά μεγάλη ώστε να
φαίνεται με γυμνό μάτι — δηλαδή βλέπουμε τη μικροβιακή πλάκα.

Το περιβάλλον της πλάκας ελέγχεται περισσότερο από τα μικρόβια παρά από τον ίδιο τον οργανισμό,
γιατί παρόλο που βρίσκεται στο στόμα, είναι ουσιαστικά “εκτός” του σώματος.
Αυτό δυσκολεύει τη πλήρη δράση της άμυνας του οργανισμού.

Γι’ αυτό η αφαίρεση της πλάκας (καθαρισμός από τον οδοντίατρο και καθημερινό σωστό βούρτσισμα)
είναι το σημαντικότερο όπλο μας.